Adsız Şiirlerim..

Yokluğunun ilk günleri,
İlk sensiz nefes alışlarım,
Sensiz gözyaşlarım.
Böyle olmamalıydı yokluğun..
Böyle olmamalıydı ayrılık...
Yaşanılan günlere göre
Bu yaşatılanlar olmamalıydı,
Yaşatan sen olmamalıydın..
Gözlerimin daldığı yerde,
Sen olmalıydın..
Hayal kırıklıkları,
Arkasından gelen göz yaşları olmamalıydı....
Yüzüm de gülücük olmalıydı,
Seni düşünürken, Hüzün değil..
Ellerimi ellerimin arasında gezdirmemeliydim..
Ellerimin arasında ellerin olmalıydı..
Yokluğun böyle bir sancı yüreğim de.
Yokluğun sancılı olmamalıydı...
Diyorum ya gidişin gelişin gibi asi olmalıydı...
Aniden...
Aniden çıkıp gitmeliydin bu yürekten.
Gidişin çaresizliğe sürükledi, sürükledi, sürükledi...
Olmamalıydı böyle son...

Gece başını yastığa koyduğunda
Karşındaymış gibi gülümsüyorsun,
Konuşuyorsun, dudak büküyorsun.
Banane diyorsun.
Hayaliyle cilveleşiyorsun.
Bu arada elinde telefon,
Belki mesaj atar diye bekliyorsun.
Hala hayaliyle cilveleşmektesin..
Mesaj gelmiyor.
Bir burukluk giriyor içine.
Hayaline sarılmaya devam ediyorsun.
Gayette mutlu edebiliyor hayali.
Sonra surat yapıp küsüyorsun.
Hayaline arka dönüyorsun.
Sanki sana hadi dön dermişcesine düşünüyorsun.
Sonra dayanamayıp sarılıyorsun hayaline..
Bir andan da elinde telefon
İyi geceler mesajı bekliyorsundur.
Bİr bakıyorsun sabah olmuş
Bir elinde hala telefon,
Diğerin yandan  ise hayali..
Günaydın dersin hayaline,
Diğer yandan da telefonuna
Bir günaydın mesajı beklersin..
Burukluk girer yine içine.
Gün boyu koşuşturmaca peşine düşersin.
Aklından da onu çıkarmazsın.
Akşam olur yina aynı şeyler tekrarlanır.
Bir yanında telefon,
Bir yanında da hayali...

Resimler gölge olmuş,
Artık yaşananlara..
Gün ışığı görmek istercesine,
Çırpınırken anılar,
Yorgun düşmüşler çaresizliğe..
Anılar bir köprü oluşturmak istemiş
Kalbe giden yolda.
Tam sevinecekken,
Sevinçleri dönmüştü hüsrana..
Kalpte başka bir ses,
Bir başka nefes..
Yardım sesi,
Bir el uzansın istemişler..
Ama olmamış..
Teker teker kaybolu vermişler..
Tek bir anı kalmış.
Son sözünde ise;
"Yaşanılan güzel günler değil de
Yaşatılan kötü günler,
Biz anıları yok etmeye yetti" demiş..

Nasıl bir boşluktayım böyle?
Beni buraya yiten neydi?
Çaresiz ve savunmasız..
Nefsimin daralmasını,
İçime sancı girmesini,
Sağlayan neydi?
Neydi söyler misin?
Benim burda olmamı sağlayan?
Uçuruma gitmemi yiten neydi?
Beni mutsuz kılan,
Gözyaşına boğan neydi?
Sahi neydi?

Hersey aynı yerinde,
Hersey aynı,
Ben aynı,
Sen aynı..
Yıne her başımı
Yastığa koyduğumda
geçmişe yolculuk..
Yine sen orda,
Ben burda,
Yıne uzaklık...
Bu sefer ki
Başka uzaklık..
Bazı şeyler yitirilmiş,
Bazı seyler yenilenmiş.
Yaşanmış olan gerçekler,
Bi kadar da mutluluklar,
Sevinçler ve tebessüm..
Bir de hüzün ve göz yaşı..
Geriye aktı yine zaman..
Diyorum ya sen orda,
Ben burda..
Yine yastıkta başım,
Aklımda sen,
Yine gözümde gözyaşı,
Elimde resmin,
Dilimde sen!!